Блогийн нүүр » дотоод чинад
2009-10-14 19:06:22

Энэ мөч, миний цусны үнэртэй
Дотоод хашгираа цахилах зээрийн гүйдэлтэй
Цаснаар татсан нум шиг харайлгах чоно адил
Энэ хэдэн үгс эрэмбээ олон цаасан дээр буухдаа
Дургүйцэлийн хөх шазуурыг шөвөг шиг хатган
Цамнах их хүслийг адгуухан чангаадаг
Дэгдэж харвасан солгой нотуудын зөв хөгийг
Дүлий хүний дотоод сонсгол уртай ялгадаг
Жавартай өвлийн илчгүй ёлтойх нарнаас
Жижигхэн болжморын самар шиг нүд илчтэй
Цоочсон цааснууд дунд хэний ч анзаараагүй
Цурхиран уйлсан нулмисыг би хатаадаг
Нуруугаа харуулсан андын хөлдүү сүүдэрт
Нуугдсан их итгэл царцаж унахдаа хагардаг.





Сэтгэгдэлүүд:
Харанхуйд аянга мэт гялсхийнэ.
Нуугдсан их итгэл царцаж унахдаа хагардаг.
таалагдлаа
Жижигхэн болжморын самар шиг нүд илчтэй...
gaihaltai...
Хашгирааны чимээ чихний хэнгэрэг хагалсан байлаа ч
Хөглөх эгшиг нь гүн тайвширал мөн бус уу
үгийн үзүүрт сэтгэл хурцлагдаж, андын сэтгэлд ухаан цэлмэв.
БМР тэр хөлдүү сүүдэр дээр хальтирч унахгүйг хичээх л юм сан
Хоёр хүн дэргэд байгаа лааны гэрэлд үзэг цаасаа харж байж тэртээх тэнгэрийн сарыг магтаж суудаг миний сэтгэлээ гэж...
Сернада энэ хөргийг хараад байсан чинь ихээ олон юм өөрчилөгдөж байна гээч
М...зэвүүн гэдэг үгийг жинхэнэ магтаал гэж ойлгож ихэд баярлав...
ТИЙМ ИХ ТЭВЧЭЭРТЭЙ Г САЯ Л МЭДЛЭЭ
тэвчээрийн илдийг мөрөндөө үүрээд дүүлээд байж дээ дайчид шиг....сайн уу
хө
илдтэй бгаад ч яах билээ дээ
Дүлий хүний дотоод сонсгол уртай ялгадаг
ene busguid Burhan avyasiig haramgui beleglejee.
Цурхиран уйлсан нулмисыг би хатаадаг
уйлж байгаад бичээгүй биз, өр өмөрч байсан ч бахархал төрмөөр
Сэтгэгдэл үлдээх: